Magazine van de stichting Vrienden van het Boeddhisme - 18 maart 2016
WELKOM TEKSTEN ARCHIEF STICHTING CONTACT LINKS ZOEKEN
Artikelen Nieuwsberichten Beschouwingen

Het Vakkali Soetra

Naverteld door Jan de Breet en Rob Janssen

Dit is een beroemd soetra vanwege de daarin voorkomende zelfdoding door de monnik Vakkali en de billijking daarvan door de Boeddha.

ens verbleef de Verhevene in Rajagaha (het huidige Rajgir), in het Bamboebos bij de Eekhoornvoederplaats.

‘Monniken, de belangrijkste van mijn leerlingen, mijn monniken die zich overgeven aan gelovig vertrouwen, is Vakkali.’
Hij behoorde tot een brahmaanse familie uit Savatthi en was zeer vaardig in het reciteren van de Veda’s. Toen hij eens de Boeddha gezien had, kon hij zijn ogen niet meer van hem afhouden en volgde hij hem overal. Om dichter bij hem te kunnen zijn, werd hij monnik en besteedde hij al zijn tijd, afgezien van het gebruik van de maaltijd en van het baden, aan het beschouwen van de persoon van de Boeddha.

Op een dag werd de monnik Vakkali ernstig ziek en hij leed ondraaglijke pijnen. Hij droeg zijn medebroeders op de Boeddha te vragen hem te komen bezoeken. De Boeddha ging naar hem toe en vroeg hem of hij ergens spijt van had. Vakkali zei dat het hem speet dat hij de Boeddha de laatste tijd niet bezocht had. Deze zei hem dat zijn ‘smerige lichaam’ niet van belang was. Hij sprak daarbij de beroemde woorden: ‘Wie de Dhamma ziet, ziet mij; wie mij ziet, ziet de Dhamma.’ De Boeddha onderrichtte hem over de aard van de vijf geledingen van de persoonlijkheid. Door deze goed te leren kennen, keert men zich ervan af en wordt men bevrijd. Vakkali liet zich na dit bezoek wegdragen naar de helling van de berg Isigili.

De Boeddha begaf zich naar de Gierenpiek. Daar berichtten twee godheden hem dat Vakkali een einde aan zijn leven wilde maken. De Boeddha zond enkele monniken naar hem toe met de impliciete goedkeuring van zijn voornemen. Kort na hun vertrek bij Vakkali doodde deze zichzelf. Teruggekeerd van hun bezoek kregen zij van de Boeddha te horen dat Vakkali inmiddels gestorven was. Hij nam hen vervolgens mee naar de plaats waar Vakkali dood op zijn bed lag. Daar zagen zij een donkere wolk zich in alle richtingen bewegen. De Boeddha verklaarde tegenover de monniken dat dit Mara was, die het bewustzijn van Vakkali tevergeefs zocht, omdat het verlost was.

Het verhaal van Vakkali’s liefde voor de Boeddha, zijn ziekte en zijn levenseinde door zelfdoding wordt verteld in het Vakkali Soetra Samyutta Nikaya, De verzameling van thematische leerredes van de Boeddha, deel 3, 22.87 (III 119-124).  





Terug naar Artikelen