Magazine van de stichting Vrienden van het Boeddhisme - 10 juni 2016
WELKOM TEKSTEN ARCHIEF STICHTING CONTACT LINKS ZOEKEN
Artikelen Nieuwsberichten Beschouwingen

Boeddhisme in het Verenigd Koninkrijk

Boeddhistische geestelijke verzorging

Kees Moerbeek

Bij een mensenleven hoort nu eenmaal lijden, maar met de juiste instelling valt veel lijden te voorkomen. Zo goed of slecht als het gaat, hebben we geleerd om te gaan met tegenslagen, maar er is een uitweg uit het lijden. Het boeddhisme wijst die weg en we kunnen elkaar daarbij ondersteunen. Boeddhistisch geestelijk verzorgers maken er zelfs dagelijks werk van.

Dalai Lama en Britse aalmoezeniers
n het Verenigd Koninkrijk werken boeddhistisch geestelijk verzorgers van allerlei tradities en scholen in onder andere ziekenhuizen, gevangenissen en het leger. Een geestelijk verzorger is een geestelijke of een leek die in opdracht van een kerkgenootschap of een andere organisatie geestelijke bijstand verleent in een instelling, een bedrijf of bij de overheid. Wat boeddhistisch geestelijk verzorgers nastreven, is lijden verlichten. Soms is de oorzaak van lijden lichamelijk, maar het kan ook geestelijk zijn en ontstaan door woede, angst, schuldgevoel, zelfverwijten, schaamte, eenzaamheid en machteloosheid. Ook bieden boeddhistisch geestelijk verzorgers mensen kansen om zich bewust te worden van hun ware natuur, hun boeddhanatuur.

Gezondheidszorg
De National Health Service, de openbare gezondheidszorg in het Verenigd Koninkrijk, biedt patiënten in de ziekenhuizen sinds enkele jaren de mogelijkheid van geestelijke verzorging. Boeddhistische geestelijke verzorging in ziekenhuizen bestaat ook in andere Europese landen, in Canada en in de Verenigde Staten.

De eerste aanzet tot boeddhistische geestelijke verzorging in de gezondheidszorg in het Verenigd Koninkrijk werd gegeven door individuele leden van verschillende boeddhistische scholen, die in 2004 de Buddhist Healthcare Chaplaincy Group (BHCG) oprichtten.

De meeste boeddhistisch geestelijk verzorgers in de gezondheidszorg zijn vrijwilligers en staan op afroep klaar voor patiënten die om boeddhistische geestelijke verzorging vragen. Andere boeddhistisch geestelijk verzorgers maken deel uit te maken van een multireligieus team. Zij bezoeken geregeld bepaalde afdelingen en bieden hulp aan eenieder die dit wenst.

Vrij vertaald van de BHCG-website: ‘Terwijl de patiënt werkt met zijn pijn (lijden), worstelt hij of met het begrip of met de acceptatie dat deze pijn een oorzaak heeft (oorzaak van het lijden) of dat het mogelijk is bevrijd te worden van de pijn (einde aan het lijden). Als de patiënt weet dat loslaten en “vrijheid” mogelijk zijn en weet hoe dit te doen (het pad naar het einde aan het lijden), kan hem dit grote zekerheid bieden. Bij deze gedachte kan zowel de patiënt als de geestelijk verzorger baat hebben.’

Gevangenis
‘Buddhism is fastest-growing religion in English jails over past decade’, kopt de digitale Daily Telegraph. Het aantal boeddhisten in de gevangenissen van Engeland en Wales is de laatste tien jaar toegenomen van 226 naar 1737. Lord Avebury, de beschermheer van Angulimala, the Buddhist Prison Chaplaincy Organisation bevestigt: ‘De aantallen vallen behoorlijk op. Ik denk dat het [boeddhisme, red.] mensen in staat stelt om in het reine te komen met hun situatie. Je hebt in de gevangenis nu eenmaal meer tijd om na te denken en te mediteren, en afstand te nemen van het idee van een zelf. Ik neig ertoe te zeggen dat het mensen helpt nadat ze de gevangenis verlaten hebben. Ongetwijfeld zal de ondersteuning van boeddhistische hulpverleners ook hun bekering aangemoedigd hebben.’

Krijgsmacht
Ook in de Britse krijgsmacht maakt het boeddhisme een buitengewone groei door in populariteit, meldt de Daily Mail Online in ‘Battle-weary troops find rare comfort in Buddhism’. Sinds 2005 is het aantal boeddhisten in de krijgsmacht gegroeid van 200 tot 3800. De meesten zijn Gurkha’s, die uit Nepal komen. Volgens boeddhistische leraren is de reden dat boeddhisme militairen in staat stelt te ontsnappen aan de stress van het militaire leven.

De boeddhistische aalmoezenier Sunil Kariyakarawana zegt: ‘Het boeddhisme kijkt op een andere manier naar de dingen. Het leger is een stressvolle plaats. Een van de redenen is dat mensen oorlog voeren en moeten vechten. Deze militairen vinden dat boeddhisme kan helpen om te gaan met de mentale kwellingen.’ De Boeddha sloot 2500 jaar geleden het gebruik van geweld niet uit, meent Kariyakarawana. ‘Soms moet je voor oorlog kiezen als minst slechte optie.’

Politie en brandweer
In ‘Keeping the peace: Britain’s Buddhist police’ schrijft de digitale Daily Telegraph over de oprichting van een ondersteuningsgroep voor boeddhisten bij de politie. Dergelijke groepen bestonden al voor christenen en moslims. Tot nu toe bestaat de groep uit veertig leden van het politiekorps van Devon en Cornwall. Gary Watts, de oprichter van de groep, legt uit: ‘Ik draag een wapenstok en gebruik die om mezelf en anderen te beschermen als dat nodig is. Ik geloof niet in doden, verminken of iemand kwetsen uit woede, uit wraak of om af te rekenen. Maar als ik geweld zou moeten gebruiken om iemands lijden te verlichten, om mezelf of een ander te beschermen, dan geloof ik dat ik dit kan.’ Hij geeft toe dat dit een discussiepunt is in ‘boeddhistische kringen’. Watts beoefent sinds vier jaar het boeddhisme, maar voelde zich geïsoleerd. Toen hij via intranet een bericht postte of er andere boeddhisten waren, werd hij overstelpt met reacties.

De boeddhistisch geestelijk verzorger bij de politie, David Quirke-Thornton, schrijft over zijn werk in de tweede nieuwsbrief van The Buddhist Chaplaincy Support Group van de Buddhist Society. Quirke-Thornton groeide op in Ierland, waar de politie Garda Siochana wordt genoemd. Daarin weerklinkt wat hem aanmoedigde boeddhistisch geestelijk verzorger bij de politie te worden – Garda Siochana betekent ‘bewaker van de vrede’.

Politieagenten komen in hun werk zaken tegen die emotioneel hard binnenkomen. Ze ontmoeten slachtoffers van moord, verkrachting, kindermisbruik en andere misdrijven. Hun training is gericht op direct handelen en vanaf de start is hun geleerd stoer te zijn. Na verloop van tijd is hun instelling er een van ‘wij, de goeden, tegen de kwaden’, en dat veroorzaakt lijden. Quirke-Thornton ontmoet in zijn werk artsen, verpleegkundigen en maatschappelijk werkers die volgens hem beter toegerust zijn in het omgaan met het ‘gif’ dat ze dagelijks inademen. Dat gif is het gevolg van lijden en van gehechtheid, afkeer en onwetendheid.

Niet alleen bij de politie, ook bij brandweerkorpsen (Fire and Rescue Services) in Groot-Brittannië werken boeddhisten. Ze wisselen ervaringen uit met elkaar en met vakgenoten in onder andere de Verenigde Staten. ‘Fire and Faith’ is een multireligieus samenwerkingsverband van brandweerorganisaties en geloofsgemeenschappen. Jacquetta Gomes Bodhicarini Upasika Jayasili is de eerste vrouwelijke Buddhist Fire Chaplain ter wereld. In de Tricycle, the buddhist review van lente 2016 staat een interview met haar, waarvan u in dit magazine een vertaling vindt.  

Bronnen
The Buddhist Healthcare Chaplaincy Group
Buddhism is fastest-growing religion in English jails over past decade
Battle-weary troops find rare comfort in Buddhism
Keeping the peace: Britain’s Buddhist police
Military Buddhists meet Dalai Lama, 2015
Gomes, J., Faith and fire, newsworthy
Zahn, M., ‘Q&A with Jacquetta Gomes’, Tricycle, the buddhist review, spring 2016, p. 22-23
Buddhanet’s world directory





Terug naar Artikelen