Magazine van de stichting Vrienden van het Boeddhisme - 3 juli 2015
WELKOM TEKSTEN ARCHIEF STICHTING CONTACT LINKS ZOEKEN
Artikelen Nieuwsberichten Beschouwingen

Mijn Citaat

De keuze van Harriet Marseille


‘Helping, fixing and serving represent three different ways of seeing life.
When you help, you see life as weak.
When you fix, you see life as broken.
When you serve, you see life as whole.’

Rachel Naomi Remen


k voel me een ‘geëngageerde boeddhist’ en sta vaak stil bij de vraag wat compassievol handelen is. Mijn leven lang heb ik me laten raken door de pijn van anderen. Ik weet nog dat er een nieuw meisje in de klas kwam. Ze stonk een beetje en ze zag er onverzorgd uit. Niemand stond te popelen om haar op te nemen in de groep. Ik voelde me ook niet tot haar aangetrokken, maar voor mij was het heel belangrijk dat ze zich welkom voelde. Daarom ontfermde ik me over haar, en ze werd een van mijn vriendinnen. Het verwarde me ook − want vriendinnen worden, dat doe je toch alleen met degenen die je leuk vindt?

Onrecht en leed brachten mij toen, en nu nog altijd, spontaan in beweging. Tegenwoordig probeer ik de manier waarop ik deze neiging invul wel bewust te beïnvloeden. Heb ik door wanneer ik de ander met mijn ‘hulp’ krachteloos, van mij afhankelijk maak? Wat zijn mijn beweegredenen om te helpen? Wil ik gezien en erkend worden, waardering krijgen? Of ben ik een ‘bodhisattva’ die niet gelukkig kan zijn als niet iedereen gelukkig is?

Als kind merkte ik al dat vriendschap met een ‘zielig’ meisje lastig is zolang de relatie niet gelijkwaardig is. Hoe voorkom ik dat ik de grote, belangrijke helper word en de ander de afhankelijke partner? Hierover gaat bovenstaand citaat van Rachel Naomi Remen.

De helper waar Remen over spreekt, ziet de ander als zwak. Hij heeft geen vertrouwen in de kracht en mogelijkheden van de ander en voelt zichzelf onmisbaar. Hij ziet de vlinder worstelen om door het nauwe gaatje uit zijn cocon te kruipen, kan dit niet aanzien en knipt de cocon open. Hij laat de vlinder kreupel geboren worden, want de levenssappen kunnen pas door de vleugels stromen dankzij de worsteling die de vlinder doorstaat. Is dat compassie?

Degene die problemen voor een ander oplost (repareert), ziet de ander volgens Remen als gebroken. De empathie ontbreekt en er komt geen compassievolle actie tot stand. Zowel helpen als repareren vergroot de afstand tot de ander.

Pas wanneer we de heelheid van de ander zien, is compassievolle actie mogelijk, gebaseerd op gelijkwaardigheid. Hierbij past een dienende houding. Geen dienstbaarheid vanuit onderdanigheid, maar vanuit zelfrespect en respect voor de ander. We doen dan wat nodig is, ook als dat nietsdoen is.

Kan ik de ander zien als heel en volwaardig, ook als steun nodig is? Ben ik beschikbaar om de ander te dienen, vanuit het vertrouwen in zijn of haar mogelijkheden? Kan ik dienen zonder ondergeschikt te zijn en zonder opgeblazen ego? Kan ik helpen, zonder te willen redden?

In deze dienende houding ben ik mezelf aan het trainen binnen de Zen Peacemakers. De drie peacemaker-intenties helpen me daarbij: 1) niet-weten; 2) erkennen wat is; 3) actie die rechtstreeks voortkomt uit 1 en 2. Ik vertrouw erop dat ik hiermee afgestemd ben op wat nodig en gepast is. Met deze dienende houding opent zich de deur naar compassie, gelijkwaardigheid en onderling respect, en zou ik ieders vriendin kunnen zijn.  





Terug naar Artikelen