Magazine van de stichting Vrienden van het Boeddhisme - 1 april 2015
WELKOM TEKSTEN ARCHIEF STICHTING CONTACT LINKS ZOEKEN
Artikelen Nieuwsberichten Beschouwingen

Mijn Citaat

De keuze van Joop Hoek

Milarepa


iet een citaat uit een soetra maar het relaas over de zoektocht van de Tibetaanse yogi Milarepa naar de dharma, de vreselijke beproevingen waaraan hij werd blootgesteld door zijn leraar Marpa, het geduld en het lef om steeds maar weer opnieuw te beginnen als Marpa hem keer op keer afwijst − de volhardendheid op het pad naar het uiteindelijke ontwaken, is voor mij een ultieme drijfveer om elke dag weer door te gaan met mijn boeddhistische beoefening. Volharding loont. Ik las het boek Het leven van Milarepa van Lobsang P. Lhalungpa jaren geleden toen ik nog passagier was in het grote voertuig; ik ben al heel lang een theravadist, maar Milarepa past volgens mij binnen elke traditie. Het is het verhaal van shit, pijn, bedrog en ellende, wraakzucht ook, zinsbegoocheling en het inzicht dat er iets is, noem het een pad, wat begint in de kliko van ons bestaan, wat leidt naar totale vrijheid. Een ontdekkingstocht, frisse lucht. Het besef dat wraak, gehechtheid en dat soort zaken je niet vrolijk maken maar het ontbreken ervan in ieder geval jouw luiken openen. De mist trekt op.

Marpa (links) met Milarepa (rechts)
In de eerste drie hoofdstukken van het boek gaat het verhaal over de meest afschuwelijke werkelijkheden van het leven. Het laat zien hoe gemakkelijk mensen ten prooi vallen aan egoïsme, hebzucht en ijdelheid en zelfs hun toevlucht nemen tot bedrog en de gemeenste wreedheden. De hebzucht wordt verpersoonlijkt door een oom en tante van Milarepa, die er met zijn erfenis vandoor gaan en hem tot grote armoede en ellende brengen. Milarepa op zijn beurt kan er ook wat van: hij neemt wraak door met toverkunst en magische krachten mensen − familieleden − om het leven te brengen. Het is geven en nemen in het kwaad, en dat is helaas door de eeuwen heen niet veranderd.

Het levensverhaal van Milarepa staat ook model voor hoop, voor vasthoudendheid, het gewoon weten dat er een weg onder handbereik, een methode is om de shit te ontstijgen. Milarepa, die volgens zijn moeder geen wilskracht had − een watje zouden we nu zeggen, blijkt een leerling te zijn met een buitengewoon geduld en een uitzonderlijke vastberadenheid. Pas als hij tot de rand van zelfmoord is gebracht, worden zijn beproevingen haastig afgebroken en schenkt Marpa aan Milarepa − tegen alle plannen in − de leer. Als de beproevingen ten einde zijn, alle grote zonden zijn uitgewist, is zijn persoonlijke behoefte getransformeerd. Het is het verhaal van de hoop. Zo mooi.  





Terug naar Artikelen