Magazine van de stichting Vrienden van het Boeddhisme - 2 december 2014
WELKOM TEKSTEN ARCHIEF STICHTING CONTACT LINKS ZOEKEN
Artikelen Nieuwsberichten Beschouwingen

In memoriam Jelle Seidel

elle Seidel, secretaris van de stichting Vrienden van het Boeddhisme en eindredacteur van dit magazine, is zondagmiddag 30 november volkomen onverwachts overleden. Hij was net terug van een retraite bij Tenkei Roshi van Zen River in Uithuizen. Twee weken geleden hield de VvB een door Jelle georganiseerde en zeer geslaagde bijeenkomst over de vraag: Hoe gaan westerse boeddhisten om met karma?

Jelle (67) was politicoloog en werkte vele jaren achter de schermen in de Tweede Kamer en op ministeries. Als zoon van een hoogleraar wiskunde was hij een man die ook maatschappelijke zaken met nauwkeurige begrippen en precisie benaderde. Een voorbeeld was zijn analyse van ethische kwesties, zoals de vraag of binnen de boeddhistische leer een gerechtvaardigde oorlog mogelijk is.

‘Bij het schrijven van een artikel over boeddhisme en geweld kwam ik er steeds meer achter dat boeddhistische geweldloosheid een mythevorming is,’ zei hij in oktober in het Boeddhistisch Dagblad. Hij toetste zijn inzichten aan die van een praktische boeddhist als Frank Uyttenbroeck van Tegen de Stroom In, maar ook aan het oordeel van geleerden als de Amerikaan Michael Jerryson en de Pali-vertalers Rob Janssen en Jan de Breet.

Een heel boeiende en belangrijke vraag was voor hem: bestaat er zoiets als een boeddhistische maatschappijvisie? In een breed opgezet artikel in het VvB-magazine (zomer 2014) schetste hij de ‘Frankenslag Code’ van het Kanzeon Zencentrum in Den Haag, die een concrete aanzet geeft. Een werkgroep waarvan hij de inspirator was, ‘hield zich bezig met de gevaren van utopische denken (communisme, fascisme én de utopie van de vrije markt) en ziet de moderne idealen van vrijheid, gelijkheid en broederschap als ‘vertalingen’ van Boeddha, Dharma en Sangha.’

Zitten op het kussen was voor Jelle de basis van maatschappelijke overwegingen. Voordat hij bij de Vrienden van het Boeddhisme de sleutelfiguur van het webmagazine werd, was hij vijftien jaar de spil van het ‘onafhankelijk kwartaalblad en podium voor beoefenaars van zenmeditatie’ De Lotusvijver. Bij de VvB werd hij de stipte secretaris van de stichting en mede-initiatiefnemer van het Nederlands Boeddhistisch Archief.

Zijn zenmeditatie verdiepte hij geregeld bij Tenkei Roshi. Maar Jelle was ruimdenkend: hij zong wekelijks in het Haags Barokgezelschap en zweeg niet bij de Cantate BWV 80 van J.S. Bach: ‘Ein feste Burg ist unser Gott’.

Jelle was een bescheiden, trouwe en intelligente vriend van het boeddhisme en van individuele boeddhisten. Heel, heel jammer dat hij er niet meer is.  

Jacques den Boer







Terug naar Artikelen